Weblog van Josianne - Hongarije reis 2007

Ik had nooit verwacht dat deze vakantie de leukste vakantie zou worden die ik ooit gehad heb. In één woord: het was GEWELDIG. Ik heb genoten van de kinderen: de lol die we met elkaar hadden en de spelletjes die we samen speelden.

13 augustus: in de vroege ochtend stonden we op Schiphol. Het was voor mij de eerste keer dat ik de groep ontmoette en het klikte meteen. We konden allemaal goed met elkaar opschieten (waar ik erg dankbaar voor ben)J! Tijdens onze reis hebben we zo ongeveer alle vervoersmiddelen gebruikt die er waren: de metro (waarvan het belletje me aan het Wilhelmus deed denken;), de bussen die bomvol zaten, en dan nog de trein de we op een paar seconden na hadden gehaald. In Oekraïne zijn we 2 dagen op een kinderkamp in Oklehegy geweest. Toen we door het land reden om naar Oklehegy te gaan, zagen we veel paard en wagens, koeien die over de straat liepen, mensen die aan de kant van de weg zaten. Het gaf een gezellig beeld maar aan de andere kant zag je ook tegelijk hoe arm de bevolking hier was. Ik besefte hierdoor hoe bevoorrecht en verwend wij eigenlijk zijn.
De 2 dagen in Oklehegy waren erg gezellig. Ik denk vooral terug aan de ochtend toen we met de kinderen ballonen gingen versieren en aan dat ene mevrouwtje die naast de kerk woonde. Ze nodigde me uit om bij haar binnen te komen en liet me allemaal foto’s zien, geweldig! Na deze 2 dagen kwam donderdag de bus met de kinderen aan waarmee we op kamp zouden gaanJ! 10 dagen zijn we met deze kinderen opgetrokken. Het ware onvergetelijke dagen!! Iedere morgen begonnen we met ochtendgymnastiek, daarna gingen we met z’n allen eten in het restaurant. Om 10 uur hadden we een bijbelverhaal. Edward(een leider uit het kindertehuis) vertelde een bijbelverhaal en wij deden daarbij een toneelstukje. Daarna gingen we een bijpassend knutselwerkje maken. Het was erg gezellig om met deze kinderen rond de tafel te knutselen. ‘s Middags gingen we altijd zwemmen en daarna was er tijd voor sport en spel. ‘s Avonds gingen we met de kinderen een film kijken of deden we een nachtspel.
Een van de leukste dingen tijdens het kinderkamp, waren de dag naar Debrecen en de dag toen we naar een groot zwembad gingen. Aan de ene kant heel moeilijk omdat je op de kinderen moest letten maar aan de andere kant super leuk en gezellig! Wat ik ook erg leuk en mooi vond om te zien was hoe je een kind helemaal los kreeg. In het begin waren sommigen kinderen erg stil, maar naarmate je meer met ze omging zag je ze helemaal opbloeien.
Ik mis de kinderen nog iedere dag! Ik bid voor ze dat ze God mogen leren kennen als hun Vader!
Iedereen bedankt voor deze geweldige vakantie!

Köszönöm!
Josianne

Terugblik van Vincent Verheij

Hallo allemaal,
Wat is de vakantie in Hongarije en Oekraïne goed verlopen. Het was echt een geweldige tijd!
In het begin wist ik niet echt wat ik er van verwachten moest maar dat het zo'n top vakantie zou worden kon niemand weten.
De lange heenreis staat me nog goed bij, we hebben zowat elk transportmiddel genomen om in Oekraïne te komen.
Nog net op tijd de treinkaartjes gekocht en we zaten nog niet of hij begon zijn 5 uur durende reis naar de Oekraïne, wat waren we daar achteraf blij mee.
De dag op het bijbelkamp was ook heel leuk vooral het ballon versieren, de kinderen vonden het echt geweldig en ik stiekem ook.
De leefsituatie van de mensen daar die we hebben bekeken was wel erg triest maar goed om een keer te zien. Als ik terug denk aan dat kleine jochie die uit de emmer met water van ons (de gasten) dronk schiet ik nog steeds in de lach, wat een leuk kereltje was dat.
De volgende dag alweer vertrokken want "onze groep kinderen" hadden hun visum gekregen.
Het klikte meteen in de bus met de kinderen. Toen we aankwamen in onze bungalow wist ik dat het een mooie tijd met de kinderen en mijn reisgenoten zou worden.
Het programma was echt leuk ochtend-gymnastieken, toneelstuk, zwemmen, spelletjes en 's avonds kampvuur, video of smokkelspel. De dagjes uit waren ook super vooral het vuurwerk en de bloemencorso en zwemmen waren super. Je hoefden eigenlijk nergens met ze heen want alleen al even 5 minuutje met ze dollen vonden ze al super.
Vooral de kinderen die in het begin wat terughoudend en verlegen waren vonden het na verloop van tijd geweldig als je ze wat persoonlijke aandacht gaf of bij ze aan tafel kwam zitten.
Wat was het een prachtige tijd. Ik denk dat ik volgend jaar weer ga, maar daar hebben we het op de reünie wel over.
Bohze, ja molu'us' za Ukrainy
Bozhe, molu tebe za ludej
Ty jich prosty
Ty jich spasy
Net als in dat Oekraïnse lied verlang ik ook terug naar de Oekraïne.
Met vriendelijke groet, Vincent Verheij

Terugblik van Dorathé - Hongarijereis 2007

Beste familie, vrienden, kennissen en alle andere belangstellenden,
Een terugblik op deze super vakantie. Het was voor mij een geweldige vakantie met allemaal nieuwe ervaringen, die ik nooit had willen missen. Dit was mijn eerste jongerenreis maar hopelijk/waarschijnlijk niet de laatste. Het was een bijzondere ervaring en een avontuur vol uitdagingen. Het is om nooit te vergeten. Iedereen raad ik aan om deze ervaring op te doen. Laat de kans niet liggen. Ik heb in deze twee weken ontzettend veel geleerd. Het werk wat we mochten doen in Oekraïne en Hongarije was fantastisch. Ik vond het heel bijzonder om te zien dat een kind staalt als je alleen al een hand op hun schouder legt. Ze genieten van de kleinste dingen. Ook is het mooi om te zien dat jongens rond de 20 jaar tevreden zijn met een kleurplaat en er meer dan een uur mee bezig zijn om die in te kleuren, het zelfs leuk vinden als je hun met de kleurplaat op de foto zet.
Het is zo ontzettend leuk als je vertelt dat we ’s avond, als het donker is, een smokkelspel gaan doen, de kinderen daarom gaan juichen.
Wat ik ook als ontzettend leuk heb ervaren was het aanmoedigen van je eigen team bij de competitie spelen. Ze waren zo enthousiast en je gaat met hen samen spelen voor de overwinning. Helaas is mijn team niet nummer 1 geworden ☻
Het waren twee ontzettende drukke weken waarin ik mezelf kon geven. Het voelt zo ontzettend goed om liefde te geven en dan ook liefde terug te krijgen van die kinderen. Wat een liefde kan een kind geven maar wat een liefde moeten ze vaak missen. De dagen gingen zo ontzettend snel. Voor we het wisten waren de weken voorbij.
Ik zei al dat ik ontzettend veel geleerd heb. Vooral in onze groep. Wij als Nederlanders kenden elkaar niet. Aan het eind van de eerste dag was iedereen zichzelf. Zo super leuk. Je leert dan ook heel goed in een team werken want je bent op elkaar aangewezen. Wij hadden een super leuk team. Ik ben blij, dankbaar en trots op hen. Wat ik zelf heel er fijn vond was dat we elke avond na een drukke dag gingen evalueren. Met ons team en Sándor niet te vergeten. Hoe moe we soms ook waren.
Het was leuk om de berichtjes uit Nederland te lezen, we keken er met z’n allen naar uit wie er gereageerd had. Veel te snel kwam de laatste avond. Het was een fijne avond waarin je voelde hoe een band je had opgebouwd met de kinderen. Het was/is moeilijk om hen los te moeten laten. Maar het voelt ontzettend goed als kinderen zeggen dat je veel voor hen heb betekend.

Ik wil iedereen bedanken die deze reis voor mij mogelijk heeft gemaakt.
Ik wil Eva, Ferenc, Jolling, Esther, Astrid, Gustav en al het personeel van Dorcas bedanken voor de super leuke vakantie
Ik wil iedereen bedanken die tijdens de reis hebben meegeleefd.
Sándor, Andrasj en Juliana ik wil jullie bedanken voor je fantastische hulp die het mogelijk maakte om goed te communiceren met de kinderen
Edward bedankt dat je voor ons de Bijbelverhalen wilde doen.
Ook het andere personeel van de camping en de leiders van de kinderen heel erg bedankt
Hierbij wil ik Maaske bedanken voor de goede begeleiding. Je stond altijd voor ons klaar.
Josianne bedankt voor de fijne tijd, Veerle het was geweldig, Anita super bedankt,
Gert-Jan bedankt voor je enthousiaste inzet, Vincent bedankt voor de geweldige tijd
En Karen ook heel erg bedankt het was fijn om met je op werkvakantie te gaan.
Hollanders, het was fijn om zo samen in een hecht team bezig te zijn voor de kinderen.
Het was fantastisch.
Groetjes van Dorathé

Terugblikken Hongarije groep 2007

Maaske

Ook van mij een terugblik op deze vakantie. Veel dingen maakte ik voor de tweede keer mee, maar ook heel veel dingen waren nieuw. En wat is er mooier dan goede herinneringen opnieuw beleven en tegelijk nieuwe dingen ontdekken en nieuwe mensen leren kennen?

Ik heb voor de tweede keer een fantastische tijd gehad met Dorcas in Oekraïne en Hongarije. Het blijft bijzonder om deelgenoot te mogen zijn van het werk van Dorcas en alle partners. Het voelt als een voorrecht om mensen die een totaal ander leven leven dan jij, te mogen leren kennen en inzicht te krijgen in hun drijfveren en dromen.

Wat mij denk ik het meest heeft gefascineerd tijdens dit kamp, is hoe mensen veranderen. Ik ben veranderd door deze twee weken, en dat weet ik zo zeker omdat ik álle mensen om me heen heb zien veranderen.
Ons team was al na één dag een hecht team, omdat we tóen al zoveel samen hadden meegemaakt. Ook in de dagen daarna groeiden we met z’n allen. Meer verantwoordelijkheid, meer enthousiasme en meer vertrouwen in elkaar. De mensen met wie we samen mochten werken in Hongarije veranderden. Ik hoop dat we ons enthousiasme in het werken met de kinderen hebben overgedragen op hen, maar ik denk dat dat gelukt is.
De kinderen veranderden. Soms van verlegen, bijna schuwe tieners in prachtige jongens die laten merken dat ze je vertrouwen en accepteren, door een stukje van zichzelf te laten zien.

Mijn dank is groot! Allereerst aan God.
Daarnaast aan jullie, Anita, Karen, Dorathé, Veerle, Gert-Jan, Vincent & Josianne. Jullie hebben wat mij betreft een stukje van Gods liefde laten zien door wat jullie gedaan hebben in Oekraïne en Hongarije. Dank voor jullie inzet en betrokkenheid, voor jullie geduld, de vele gezelligheid en last but not least the food supplies (of was ’t nou surprises??). Tenslotte wil ik Dorcas bedanken, bedankt voor de organisatie, voor de steun vanuit Andijk (en verder) en bovenal voor deze ervaring!

Anita
Hallo allemaal, Wat een omschakeling om weer thuis te zijn! Ik val weer in het werkleventje, terwijl ik het gevoel heb dat ik een deel van mezelf in Hongarije heb laten liggen.. Wat fijn dat we met elkaar konden genieten van: - de goede sfeer binnen het team- de open monden en stralende ogen van de kinderen tijdens o.a. het vuurwerk- de hartelijkheid van veel mensen daar- de avondsluitingen samen- de kleine dingen waar kinderen al blij mee zijn- een vakantie waarbij je jezelf nuttig voelt Er is nog zoveel op te noemen, maar kortom: ik had deze werkvakantie niet willen missen en ik wil alle mensen bedanken die er voor gezorgd hebben dat we een fijne tijd met elkaar hadden. Ik zie jullie allemaal graag op de reünie terug! En… ik spoor iedereen die nog nooit op werkvakantie is geweest aan om dit ook eens te doen, je vergeet de ervaringen niet snel meer en je wordt er absoluut niet slechter van!!! Nederland is misschien ook niet altijd alles, maar je had ook daar geboren kunnen zijn en wees kunnen zijn! Groetjes van 't Zeeuws meisje, Anita Janse

Karen, hallo allemaal. In 1 woord de hele reis was super! Van te voren had ik nooit kunnen bedenken of durven hopen dat het zo mooi zou worden. Ik had wel al wat voorstellingen, maar omdat ik er nog nooit was geweest, wist ik niet goed wat ik ervan moest verwachten. Het was voor mij ook de eerste keer vliegen, dat was al heel mooi! En gewoon de hele reis er naar toe was al een "avontuur". Vanaf het vliegveld in Boedapest al met de bus, metro, bus en dan heel lang wachten op treinkaartjes voor de trein en dan net op het nippertje in de trein zitten. Ook toen we met de trein over de grens van Hongarije naar Oekraine gingen, zaten we wel even met ons ogen te knipperen. Toen een man naast ons gewoon iemand van de douane omkocht met geld, dat zou je hier in Nederland toch niet zien! Het Bijbelkamp waar we een dagje waren, was ook super. Ook de Dorcasprojecten die we hebben bezocht waren heel indrukwekkend! Wat een wereld van verschil vergeleken met Nederland! Dat mensen zo dichtbij nog in zo'n armoede kunnen leven. Vooral dat jongetje dat dus van zichzelf had gegeten van de honger, maakte wel heel veel indruk. Verschrikkelijk dat zulke dingen gebeuren! Toen we hoorden dat de kinderen een visum hadden gekregen en dat we 's avonds weggingen waren we wel blij, ook omdat we nu dat varken niet hoefde te eten wat werd geslacht waar we zelf bij waren! De reis in de bus met al de kinderen was heel warm, maar ontzettend gezellig! In de bus moest ik tussen Petro en Viktor in komen zitten en we hebben daar heel veel lol gehad, je krijgt daardoor al een band met die kinderen. Met de kinderen een week op de camping was ook super! Je kunt je dan gewoon niet voorstellen dat het weeskinderen zijn of dat die kinderen door hun ouders zijn weggedaan. Sommige kinderen hingen meteen al de hele tijd letterlijk en figuurlijk aan je, terwijl je andere kinderen echt op moest zoeken omdat die zich echt op de achtergrond hielden. Het was daar zo vertrouwd om rond te lopen met al die kinderen. Het was net of dat je nooit anders gedaan had, maar opeens kwam het einde wel heel snel in zicht. Ook met onze groep uit Nederland klikte het heel goed! Er is inderdaad geen een keer onenigheid geweest ofzo. Wel hebben we heel veel lol gehad om veel dingen. Ook vond ik het heel fijn dat we overal ook over konden praten, en vooral de avondsluitingen waren heel fijn. Omdat we dan echt nog even als groep bij elkaar waren en dan de dag evalueerden. Een avondsluiting werd gedaan met een stuk uit de Bijbel of/en een gedicht en door nog liederen te zingen, waarna er iemand afsloot met gebed. Dat was heel fijn! En toen was het opeens vrijdagavond, de afscheidsavond. Het was een hele fijne avond, maar na het kampvuur toen iedereen afscheid kwam nemen, vond ik het toch wel moeilijk. Ook dat sommige kinderen moesten huilen. Ook voor hun is het een heel bijzonder kamp geweest. Vooral het idee dat wij allemaal naar huis gaan, waar familie op ons wacht. De kinderen gaan terug naar het weeshuis, waar geen familie op hen wacht. Ik vond het een super gaaf kamp, en had het nooit willen missen. Een ding weet ik wel en dat is dat ik een keer terug ga! Groetjes Karen

Gert-Jan, Hallo vakantiemaatjes, organisatie, familie en vrienden.
Na een paar dagen weer veilig thuis te zijn, begint het hier in Nieuwleusen alweer te wennen. Maar natuurlijk kijk ik terug op twee hele mooie en gezellige weken met onze Dorcas-groep en de kinderen met hun leiding in Oekraïne en Hongarije. Voor dat ik op reis ging had ik niet echt een voorstelling van hoe het allemaal zou gaan verlopen in Oost-Europa. Want het loopt toch altijd anders dan wat je jezelf voor ogen had, aan het begin van de reis. Maar dat we zo goed met elkaar op konden schieten als groep. Vanuit mijn kant gezien hadden we geen enkel akkefietje en dat vind ik nog steeds een groot wonder. Ook het organiseren van het programma liep nagenoeg heel goed, alhoewel er wel hard gewerkt moest worden.
In het begin van de vakantie moest ik nog wat wennen, na eerst in het gasthuis en daarna in de kerk en toen weer in het gasthuis te hebben overnacht. En toen we aan het eind van de week op zaterdag tegen elkaar zeiden dat het ook echt zaterdag was en dus de volgende dag alweer naar de kerk moesten, kon niemand dit geloven. Het is dus in het begin altijd even wennen en dan lijkt 13 dagen lang. Maar zit je eenmaal in het ritme dan zijn deze kleine twee weken zo voorbij, jammer genoeg.
De eerste dagen in de Oekraïne was wel even wennen. Vooral toen we van het gasthuis naar Aklihegy reden. Hier kwam je onderweg veel armoede tegen, een wereld die je niet gewend bent in ons land. Dit werd duidelijk door de wegen waar we over kwamen, het verkeer dat er reed, de inwoners die maar wat langs de staat liepen en al zulk soort dingen. Het moment waar ik echt proefde dat het in de Oekraïne arm is, was wanneer we met onze Dorcas-groep een wandeling maakten langs twee verschillende gezinnen die zwaar onder deze armoede leden. Alhoewel ze het in eerste instantie niet lieten merken. Toch raakt het je natuurlijk, wanneer je een vrouw of gezin met heel wat kinderen ziet en daarvan weet dat ze ook nog eens een aantal van hun kinderen in een weeshuis heeft zitten. Gewoonweg omdat er geen geld en voedsel is om deze kinderen thuis op te kunnen voeden. En het jongetje dan zijn eigen vinger begon op te eten omdat hij honger had toen hij door zijn ouders in de steek was gelaten. Dit zijn geen misselijke dingen om zo te horen. Toch leuk om te zien dat dit jongetje weer thuis mocht zijn en plezier mocht maken met zijn broers, zijn zussen en zijn honden.
De kinderen van de beide kampen hebben we met zijn allen ook een warm hart bezorgd als ik dit goed gemerkt heb. Ze hebben mij tenminste wel een hele leuke tijd gegeven. Iedereen was enthousiast op zijn of haar eigen manier. Dit was overal aan te merken en gaf mij een goed gevoel. Ja in twee weken doen we als groep van elkaar en als groep van de kinderen heel veel ervaringen op, die je nooit weer vergeet. En ik weet dat de kinderen het ook erg naar hun zin hebben gehad, dat zij van deze ervaringen mogen leren en voor de rest van hun leven deze twee weken mogen herinneren als een mooie tijd.
Verder wilde ik nog even benadrukken dat ik samenwerking tussen de groep heel positief vond. We konden met elkaar een geintje maken en dus samen lachen. Maar als het nodig was konden we ook serieus met elkaar vergaderingen houden. Alhoewel naarmate de dagen vorderden de aandacht van mij nog wel eens wegviel, aangezien Maaske sommige punten meerdere malen moest herhalen ;-). Ook de dagafsluiting en het samen zingen van de liedjes heeft mij een goed gevoel gegeven. De dagafsluiting, omdat er vaak weer een toepasselijke les voor de volgende dag in zat en je mag als groep weten dat je het niet alleen hoeft te doen. Maar dat we samen mogen weten dat God met ons is en ons helpt. En zo word je door elkaar en God scherp gehouden, iets dat heel belangrijk is. Verder het samen zingen van liedjes omdat ik dit niet zo heel vaak doe, maar als we samen zo mogen zingen weet je dat je in een vertrouwde omgeving zit. Dit gaf mij een prettig gevoel!! Dit is mijn eigen evaluatie even globaal.
Hierbij wil ik, Maaske, Vincent, Anita, Josianne, Dorathé, Veerle en Karen, de Dorcas-organisatie in Nederland, Oekraïne en Hongarije, de kinderen van de twee verschillende kampen in de Oekraïne en Hongarije met hun leiding, iedereen thuis die met ons meegeleefd heeft en iedereen die ik vergeten ben die deze leuke tijd mede mogelijk heeft gemaakt,
hartelijk bedanken voor deze onvergetelijke dagen. Ik hoop jullie, vakantiemaatjes, weer te zien bij de reünie ergens in oktober om lekker even bij te kletsen en foto´s te kijken.
Verder wens ik jullie Gods zegen en het allerbeste toe in alle dingen die jullie bezig houden.
Het ga jullie goed, groeten Gert-Jan

Terugblik van Veerle, ik heb een geweldige tijd gehad in Oekraïne en Hongarije. We hadden een leuke groep, waarmee het gelijk goed klikte, wat ik echt super leuk vond! We hebben daar ook echt gave mensen ontmoet, die zich helemaal inzetten voor Dorcas en ons geweldig geholpen hebben (o.a. Ferenc, die zelfs z’n vakantie opgeofferd heeft om ons heen en weer te rijden!). Ik heb genoten van de kinderen en ik zal ze echt niet zomaar vergeten!
Ik weet zeker dat God er ook bij was deze vakantie. De eerste dag al, toen we op het nippertje toch de trein hebben gehaald, toen de kinderen toch hun visa donderdag kregen, maar ook in de avondsluitingen met elkaar.
Het was echt een geweldige tijd en ik zal het zeker niet vergeten! Een hartelijke groet,
Veerle

We zijn weer thuis!

27 augustus 2007

Het verslag van de laatste middag en de terugreis hadden jullie nog tegoed, dus dat volgt hieronder!
Verder zal er in de loop van de komende week (hopelijk) van iedereen een persoonlijke terugblik op de reis volgen.
Vrijdag, onze laatste dag op het kamp, was natuurlijk een bijzondere dag. De middag begon met uitgebreid zwemmen in het zwembad op de camping. Eigenlijk was het ook te warm om iets anders te doen (ongeveer 42 graden). Daarna konden de kinderen in hun zwemkleding meteen door naar de zeepbaan, die door Gert-Jan en Vincent bedacht was en met hulp van de rest van de groep gerealiseerd was! Niet alle kinderen deden mee, maar degenen die meededen hebben zich prima vermaakt.
Vrijdagavond, na een superleuke bonte-avond en een gezellig kampvuur, namen we afscheid van de kinderen. Dit was best wel even moeilijk! Twee meiden wilden met ons opblijven tot 4 uur om ons uit te zwaaien, maar dat leek ons niet zo’n goed plan omdat we zelf ook behoorlijk moe waren en nog wat moesten evalueren. Zij gingen naar bed en wij hadden een evaluatie, die we trouwens nog nooit zo kort hadden gehad! Het was echt een record (vast omdat iedereen zo moe was, het was volgens mij half 1 toen ;-)). We douchten nog even, pakten de laatste dingen van onze tas in en ruimden de bungalows op tot die weer een beetje fatsoenlijk toegankelijk waren.
Daarna was het wachten tot het busje kwam. Langzaam vielen er een paar in slaap, in de meest onhandige houdingen. Om vier uur arriveerde het busje en laadden wij al onze bagage in. Budapest bleek ineens een erg populaire bestemming: Sándor en András zouden met ons meegaan om naar een bruiloft te gaan en Eduard en zijn gezin wilde, als er nog plek was, meerijden om kennissen in Budapest te bezoeken.
Zo zaten we uiteindelijk met z’n 16-en in het busje. Licht uit, muziek uit en slapen maar. We zijn nog een paar keer gestopt omdat Kristian niet lekker was. Om 7 uur stonden we voor het vliegveld in Budapest! Afscheid nemen van Eduard, Kristina en hun kinderen, en daarna van András en Sándor. Wij hebben toen onze lunch van Janosz opgegeten in een restaurantje en daarna ingecheckt. Nog voor het opstijgen lagen Dorathé en Vincent al te slapen.
Na een overstap in Zürich kwamen we aan op Schiphol. We konden de bordjes weer gewoon lezen, iedereen sprak weer Nederlands. We moesten nog even op de bagage wachten waar we nog een medaille kregen van Dorcas, en waar we afscheid namen van elkaar. Vincent miste na die paar uur z’n beruchte golfstokje zo erg dat ‘ie m spontaan uit z’n koffer wilde pakken! Toen we door de deuren gingen stond daar onze familie al te wachten. We maakten nog een groepsfoto en bedankten Maaske voor alles wat ze geregeld heeft. Toen op weg naar huis. Tijd om alle verhalen te vertellen, en daarna te gaan dromen van een vakantie om niet meer te vergeten!

Kort maar krachtig!

Hier van ons een kort verhaaltje omdat het hier zo verschrikkelijk warm is en we zo gaan eten.
Woensdagavond hebben we met z´n allen heerlijk rond het kampvuur gezeten en liedjes gezongen. Alleen liep het kampvuur uit op een watergevecht. Toen de kinderen naar bed gingen hebben wij met elkaar avondsluiting gehad rond het kampvuur.
Donderdagochtend begonnen we zoals gewoonlijk met ochtengymnastiek. Karen, Dorathé en Maaske genoten van een halfuurtje langer op bed liggen. Om 10 uur stond de bus op ons te wachten om ons naar het zwembad te brengen! Het was geweldig om te zien hoe de kinderen genoten. Om half 6 uur gingen we allemaal met een lekker kleurtje weer naar huis. ´s Avonds hebben we video gekeken en zijn we daarna op tijd (?!) naar bed gegaan.
Vrijdagochtend eerst ochtengymnastiek. Om 10 uur hadden we een bijbelverhaal over Dorcas. Na het bijbelverhaal hebben de kinderen een bijpassend knutselwerkje gedaan. Daarna zijn we met de kinderen gaan stoepkrijten en we hebben hun gezichten geschminkt.
Langs deze weg willen wij ook even de NL boys bedanken voor hun reactie. We hebben de groeten gedaan aan de groep. Jullie krijgen de hartelijke groeten terug van alle kinderen en de leiding. Viktor was overigens erg trots!
Wist je dat?!...
...Karen midden in de nacht wakker werd en dacht dat er allemaal kinderen in haar kamer stonden..!?
...Dorathé wakker werd (wat ze niet snel wordt) van Maaske die verdwaasd in haar bed op zoek was naar haar elastiekje.
...Vincent en het golfstokje onafscheidelijk zijn.
...Gert-Jan na een telefoontje van de boederie weer verschrikkelijk plat ging praten.
...de jongens Anita en Veerle wekken met muziek als ze hun bed niet uit willen komen.
...Josianne na lang wachten haar witte wijntje heeft gekregen.
...Gert-Jan eindelijk zijn witte huid een beetje begint te verliezen.
...we vannacht om 3 uur uit ons bed moeten om de terugreis aan te vangen.
...Josianne vanmiddag de vloer in het huisje gaat dweilen...wist je dat Josianne niet weet wat ze beloofd heeft...!?

Nog een fijne dag en tot morgen!
Namens de groep, Dorathé en Josianne

Warmte en water.

Woensdag 22 augustus 2007

Beste lezers,
Vandaag een kort berichtje vanuit Hongarije, want wij voelen er veel voor om lekker met de kinderen lol te gaan maken in het zwembad. Het is hier binnen veel te warm!
Gisteren begonnen we net als iedere dag met het bijbelverhaal. Dit ging over koningin Esther. De jongens hadden een vrije ochtend en bleven slapen, dus moesten wij een koning Ahasveros zien te vinden. Hiervoor vroegen we Eduard. Hij moest natuurlijk ook de mooiste koningin kunnen kiezen, dus moest zijn vrouw ook maar meedoen. Een ware schoonheidssalon ontstond op het podium. Zo brengen wij dus op alternatieve, speelse wijze, zonder gebruik van taal, de bijbelverhalen over op de kinderen. Natuurlijk vertelde Eduard het verhaal ook in het Oekrains. 's Middags was het wat te koud om te zwemmen. Niet voor ons, geharde Nederlanders, maar wel voor de kinderen. Daarom besloten we een wandeling te maken naar het meer wat vlak naast de camping ligt. Dit is een mooi natuurgebied, waar we van konden genieten. Uiteindelijk was dat trouwens nog behoorlijk warm! Jura, de weeshuis-directeur, kon de kinderen nog wat leren over allerlei planten en bomen aangezien hij bioloog is.
Natuurlijk speelden de teams weer verder met het competitiespel. Volleybal en voetbal. Het is mooi om te zien dat de kinderen hiervan blijven genieten, zelfs als ze tot nu toe alle spellen verloren hadden. Het blijkt maar weer dat het heel belangrijk is om zelf enthousiast en positief te zijn, want deze sfeer wordt beslist op de kinderen overgedragen!
Verder is er aan het eind van de middag nog fanatiek gebasketbald door een paar mensen.
's Avonds hebben we op veler verzoek het ongeëvenaarde smokkelspel herhaald. Er zijn weer heel wat kaartjes naar de overkant gesmokkeld door de vier teams, maar er zijn er ook wel wat meer tegengehouden door de douane, aangezien we deze keer alle mannen (dus ook Vincent, Gert-Jan, Eduard, Jura en Sándor) ingeschakeld hadden als politieagenten.
Na de uitslag ging er een groot gejuich op toen mee werd gedeeld dat de kinderen vanavond wakker mochten blijven tot 00.00 uur. Wij hebben na 22.30 geen kind meer gehoord of gezien, wat ze waren uitgeput. Hoe makkelijk is het om een groep kinderen blij te maken... ;-)
Wij sloten de dag nog met elkaar af. Na de gebruikelijke lijst met overlegpunten en een avondsluiting vanuit de bijbel, hebben we een aantal liederen gezongen. Dat klinkt mooi met elkaar als groep in de avondbuitenboslucht.
Vanochtend ging het bijbelverhaal over Noach, wat niet het moeilijkste bijbelverhaal was om uit te beelden. De kinderen waren helemaal enthousiast en ondergetekenden voelden ons aardig in onze sas als olifanten. Daarna zijn de kinderen wel 2 uur geconcentreerd bezig geweest met een bouwplaat van de ark.
Zo nu en dan maken we ook minder leuke dingen mee. Zo moesten we maandagavond toen we uit Debrecen terugkwamen een aantal mensen wegjagen uit de grote tent, waar de activiteiten met de kinderen plaatsvinden. Zij gebruikten de tent voor hun feestje, waar wij niet zo blij mee waren, omdat de werkjes van de kinderen daar ook lagen. Gelukkig konden we dit in goed overleg met hen bespreken, dankzij Sándor en de bewaker van de camping. De volgende ochtend was de stank gelukkig al bijna weer weg.
Vanmiddag staat er nog een estafette op het programma met onder andere waterspelletjes, het is er echt weer voor!
Morgen staat er weer iets heel speciaals op het programma: we gaan met de kinderen naar Hajduszoboszlo, zo ongeveer het grootste niet overdekte zwemparadijs van Europa. Dit wordt dus weer goed opletten op de kinderen, maar ook samen erg veel plezier maken!

Hartelijke groet namens ons allen,

Dorathé en Maaske, die nu snel gaan afkoelen in het 'bassin' zoals ze dat dan noemen in ' t Oekrains.